A Travellerspoint blog

Nieuw Zeeland ... Wat een topper zeg !!

Ik heb al veel landen gezien maar dit land, Nieuw Zeeland, stijgt echt ver boven alles uit.

Ze hebben hier werkelijk alles van bergen tot heuvels tot gouden stranden. Alle seizoenen op een paar uur tijd van volle bak zon in de ochtend tot regen en hagel een paar uur later. Het maakt het land zo super interessant om in te reizen en ik zou hier absoluut de rest van mijn leven kunnen wonen. Ik ben er helemaal aan verkocht !

Ik heb mijn rondreis op het zuidereiland ondertussen al een paar dagen geleden afgerond en besef dat mijn tijd in dit geweldig land begint te korten.

Ik probeer de blog op tijd te updaten maar dat blijkt niet echt goed te lukken door mijn drukke programma hier.

De laatste blog heb ik gepost net voordat ik de Milford trekking ging doen. De mensen van AG zullen het zich misschien nog herinneren dat ik op een maandagochtend wat in paniek was omdat op een paar uren alle tickets al verkocht waren tot 16 januari 2015. Ik heb toen alsnog een ticket kunnen bemachtigen voor 17 januari. Dit was een wandeling die hoog op mijn lijstje stond.

De trek is vier dagen maar de eerste dag is maar 5 km dus te verwaarlozen en ik vertrek dan ook pas met de late bus richting Te Anau Downs. Van daaruit is het een 20 min met de boot naar het startpunt. Op de boot vooral Japanners die de trekking met een gids doen en niet in hutten maar lodges verblijven. Je kan de trek maar in 1 richting doen en kamperen is verboden dus je moet in de hutten verblijven waar slechts plaats is voor ongeveer 40 personen.

The Anau dows boatramp

The Anau dows boatramp

I am ready !

I am ready !

Die ochtend ben ik nog snel een regenbroek gaan halen want er wordt veel regen verwacht de volgende dagen. En ja onderweg daar naartoe met de boot zien we de donkere wolken al hangen en we varen er recht op af. Bij aankomst moet ik dus al mijn regenbroek uithalen.

Op de boot ontmoet ik zo'n unieke Japanse die de trek ook zonder gids doet en de volgende dagen wandelen we meestal samen.

Als we aankomen in de eerste hut zijn de meesten al daar want zij zijn in de ochtend al vertrokken, het is een gezellige bende en ik ontmoet al snel een paar toffe Amerikanen en Australiërs. We krijgen van ranger Ross te horen dat er momenteel 1 meter water verderop op de track staat, de track wordt gesloten en het is afwachten hoe het morgenochtend erbij ligt. Er wordt zelfs gesproken om ons per helikopter over de overstroomde gebieden te vliegen!

Die nacht slaap ik boven in een stapelbed en tegenover mij ligt een zeer hard snurkende Israëliër tot grote hilariteit van vele mensen in de hut die alle soorten geluiden proberen te maken om hem te doen stoppen maar niks helpt. De volgende dagen slaapt hij altijd in het keukenblok met zijn matras! Israëliërs zijn trouwens zeer goede wandelaars blijkt weer en ook al gemerkt in Nepal.

Om 6:30u worden we gewekt door de ranger met de boodschap zo snel mogelijk te vertrekken. Het heeft die nacht niet veel geregend en water niveaus zijn sterk gezakt. Nog geen uur later zijn Rea en ik gepakt en gezakt vertrokken. Het eerste half uur is er lichte regen maar niks erg en daarna begint het harder te regenen. Als we ongeveer halfweg aankomen aan een shelter zijn we al doornat zelfs met regenjas en regenbroek! Overal zien we watervallen, het water stroomt gewoon van de bergen naar beneden.

Very green

Very green

Very colorfull

Very colorfull

Robin

Robin

Ongeveer 5,5 u na vertrek komen we aan in de hut waar iedereen zijn natte kleding en schoenen rond de kachel probeert te drogen. De track wordt weer gesloten tot nader order van ranger Tom. Blijkbaar zou het morgenochtend droger zijn en vanaf de middag terug regen maar we mogen de volgende dag niet vertrekken totdat de ranger een go geeft.

Die nacht regent en onweert het hard en als het dondert dan voel je het beven. S' morgens is het nog altijd hard aan het regenen en we krijgen de boodschap van de ranger dat het zo de hele dag zal zijn. Het maakt dus niet uit wanneer we vertrekken. Die dag staat het zwaarste stuk op het programma, 2 uur klimmen over de Mackinnon pass en dan 1000 meter terug dalen.

Omdat ik een snellere wandelaar ben dan Rea vertrekt ze voor mij. Samen met de Amerikanen en een Nz'er komen we als eersten aan in de shelter op de top van de Mackinnon pass. Zichtbaarheid zo goed als niks en rond het vriespunt. De shelter is heel basic, geen verwarming maar gas om een warme choco te maken. Die ochtend heb ik mijn thermisch ondergoed aangetrokken (nog gekocht in Kathmandu) en dat blijkt een zeer goede keuze van mij. In de shelter trek ik mijn mehrino/possum muts en handschoenen aan. Het helpt allemaal niet veel want ik ben tot op mijn huid nat en dat geldt voor iedereen die de hut binnen komt. Een Zwitserse is er echt slecht aan toe, ze bibbert over haar heel lijf en ik moet helpen om haar natte shirt uit te trekken zodat ze iets droog kan aantrekken. De NZ er heeft whiskey en giet dat in haar thee.

Trees slided down

Trees slided down

Another sunny day at Milford

Another sunny day at Milford

Toilet with a view

Toilet with a view

The cute Tomtit

The cute Tomtit

Maybe I need stronger contacts ??

Maybe I need stronger contacts ??

Ik besluit na een half uur en na het eten van mijn boterhammen en een stuk chocolade om te vertrekken want ik heb het kouder door het stilzitten en moet bewegen om het terug warm te krijgen. Mijn vingers zijn volledig wit en gevoelloos. Alleen de Amerikanen zijn nog voor mij vertrokken maar die haal ik na een tijdje in omdat ik zeer snel naar beneden wandel om het warmer te krijgen. En het helpt want mijn vingers worden terug normaal en ik heb het terug warmer ook al ben ik kletsnat. Ik kan terug genieten van de wandeling en onderweg zie ik een paar zeer sterke watervallen die waarschijnlijk normaliter veel zwakker zijn maar nu veel regen te verwerken krijgen.

De laatste kilometers moet ik dikwijls door het water wandelen omdat er geen omweg mogelijk is. Spijtig voor diegenen die tot dan toe nog redelijk droge voeten hadden, mij inclusief! Maar op dat laatste stukje zie ik een blauwe eend die echt zeer zeldzaam zijn, met uitsterven bedreigd. Echt super kortbij. De ranger weet me later te vertellen dat het een vrouwtje is dat waarschijnlijk een nest heeft afgaande op mijn beschrijving.

Everything is wet even my cameralens

Everything is wet even my cameralens

Even in rain it looks amazing

Even in rain it looks amazing

Right the walking track ... Very rocky

Right the walking track ... Very rocky

Freezing cold, raining and almost zero view, Milford is great !!!

Freezing cold, raining and almost zero view, Milford is great !!!

Milford covered with clouds

Milford covered with clouds

Rafting here would be pretty cool !

Rafting here would be pretty cool !

Water is coming down everywhere

Water is coming down everywhere

I am already soaking wet !!

I am already soaking wet !!

Ik arriveer als eerste in de hut en kan me dus volledig uit -en aankleden naast de kachel. Echt werkelijk alles is kletsnat. Zelfs mijn rugzak met regencover is onderaan tot halfweg doornat. Gelukkig heb ik een super grote plastiek zak in mijn rugzak en alles is dus droog.

Stilletjes aan komen meer en meer mensen compleet nat en verkleumd binnen. Er zijn mensen die geen droge kleding meer hebben en mensen waarvan de inhoud van hun rugzak volledig nat is, zelfs hun slaapzak. Zelfde tafereel als gisteren, alle schoenen en kleding ligt of hangt rond de kachel. Maar al bij al is iedereen, na het aantrekken van iets droog, super goedgezind. Onze ranger Jen blijkt zeer goede humor te hebben en we amuseren ons. Ze weet ons oa te vertellen dat het waarschijnlijk droog gaat blijven morgen en dat we mogen vertrekken wanneer we willen maar wel op tijd voor de boot terug. Er is die dag 120 mm regen gevallen. Die dag zijn er trouwens mensen die pas na 20u binnenkomen !

Die volgende ochtend commotie buiten de hut .... Zon !!!!! Iedereen staat buiten tientallen foto's te nemen van de zonsopgang en duidelijk zichtbare bergen. Mijn camera kan het vocht niet meer aan en de lens vanbinnen is helemaal aangedampt en het duurt meer dan een uur voordat deze terug normaal is waardoor al mijn eerste foto's van de dag in waas gehuld zijn. Ik heb die dag meer foto's genomen dan de vorige 3 dagen samen :-)

Sun, sun, sun !!!

Sun, sun, sun !!!

Het is de hele dag genieten van het weer en het is zelfs zo warm dat we in t-shirt kunnen lopen!

Oh that's how Milford sound looks like

Oh that's how Milford sound looks like

Bridge crushed by a tree

Bridge crushed by a tree

Cool reflections

Cool reflections

How many of these bridges did I walked the past months ?

How many of these bridges did I walked the past months ?

This track is pretty awesome

This track is pretty awesome

Heavenly

Heavenly

Rea en ik komen ruim op tijd aan op Sandfly point die zijn naam eer aan doet ;-) Daar worden we getrakteerd op het beste uitzicht van de hele track, echt geweldige finale !

Yes we made it !!!!

Yes we made it !!!!

Sandfly point view, the grand finally

Sandfly point view, the grand finally

De boot pikt ons op en we varen nog een tijdje door de prachtige Milford sound. Ook de busrit terug naar Te Anau van 2,5 u is echt adembenemend mooi. Sommige mensen kunnen nog nauwelijks op hun benen staan na die 4 dagen wandelen en waggelen wat, de buschauffeur noemt het de Milford shuffle.

Hundreds of pictures on one day

Hundreds of pictures on one day

Milford sound, with impressive fall

Milford sound, with impressive fall

Kortom het was een zeer memorabele Milford trekking waar ik van genoten heb maar heb toch het gevoel dat ik veel uitzichten gemist heb door het slechte weer. Conclusie: ik zal dus moeten terugkomen om dit over te doen !

De volgende dagen is het schitterend zomerweer met temperaturen tot 30 graden, onvoorstelbaar, net de vier verkeerde dagen eruit gepikt!

Van Te Anau doe ik een zeer lange rit langs de westkust naar Punakaiki. Onderweg stop ik enkel kort in Arrowtown en in een zalmkwekerij.

Punakaiki is gekend voor zijn kalkstenen rotsen en rotsen in de vorm van gestapelde pannenkoeken. Het heeft een zeer mooi kustlijn en ik doe er een wandeling langs een rivier en ga naar de pannekoekrotsen kijken.

Punakaiki river walk

Punakaiki river walk

Limestone rocks

Limestone rocks

Pancake rocks at Punakaiki

Pancake rocks at Punakaiki

Van daaruit weer een lange rit naar Abel Tasman waar ik beland op Old McDonald's farm camping in Marahau. Het is een zeer klein dorpje met de beste hamburgertent in verre omstreken, the fat Tui, echt heerlijk !

Golden beach at  Kaiteriteri

Golden beach at Kaiteriteri

Golden bay street art

Golden bay street art

De volgende dag ga ik de goldcoast bezoeken, eerst een korte wandeling naar Te Waikoropupu springs, daarna de lastigere wandeling naar Knuckle hill en om 16u een tour geboekt naar de grootste zandbank in NZ Farewell spit.

Very clear water

Very clear water

The Waikoropupu springs

The Waikoropupu springs

Om de Knuckle hill wandeling te doen moet ik een heel eindje over gravelweg rijden waar ik absoluut geen enkele andere auto tegenkom. Ik denk dat de wandeling 1,5 u return is en start om 12:30u. Na 40 minuten wandelen, neem ik de beschrijving en het blijkt 1,5 u enkel te zijn en ik moet zeker nog een 0,5u tot 1u rijden tot aan vertrek tour naar Farewell spit die start om 16u. Omdat ik de tracks meestal sneller doe, ga ik verder en sta uiteindelijk om 13:40u op de top. Ik wandel in snelle pas terug en ben blij als ik om 14:45u terug bij de auto beland.

Top of knuckle hill

Top of knuckle hill

Below in the middle the gravel road to knuckle hill

Below in the middle the gravel road to knuckle hill

Splendid view from knuckle hill on Whanganui inlet

Splendid view from knuckle hill on Whanganui inlet

Knuckle hill track

Knuckle hill track

Maar ... van ver zie ik het al, platte band. Geen paniek denk ik, dit heb ik al eerder gedaan en als ik het snel doe dan haal ik de tour nog. Ik moet wel mijn heel koffer uitladen om aan de reserveband te geraken. Ik heb een band, een moersleutel maar waar is die krik in godsnaam! Ik zoek de hele auto af, zelfs onder de motorkap, niks !

Daar sta je dan, in the middel of nowhere met een platte band en geen GSM bereik! Plan A draaide dus op niks uit, ik besluit om plan B te activeren. Ik wandel terug naar de hoofd gravelweg want ik ben een zijweg ingeslagen. Onderweg besef ik dat ik daar potentieel zeer lang kan wachten en plan C zal dus zijn om helemaal te voet terug te wandelen naar de verharde weg wat waarschijnlijk een paar uur in beslag zal nemen. Die tour kan ik ondertussen wel op mijn buik schrijven!

Maar ik heb geluk want na nog geen 5 min wachten op de hoofd gravelweg komt er een NZ koppel voorbij dat me helpt. Hun krik is echter voor hun busje en te hoog voor mijn auto. We moeten dus eerst een gat in de grond graven met de moersleutel! Maar een uur later heb ik een reservebanden op mijn auto en de NZers volgen mij totdat we van de gravelweg zijn. Dit was een echt kiwi avontuur!

Omdat het al laat is wanneer ik terug op de camping beland besluit ik om de volgende dag te bellen voor mijn band. De volgende dag heb ik een dagje sea kayakking geboekt. Ik bel die ochtend naar het banden centrale nummer waar ze me vertellen dat het zaterdag is en dat ik moet wachten tot maandag. Echter ik moet zondag de boot naar het noordereiland halen en het is te ver om nog met die reserveband te rijden. De man adviseert me om na de kajak naar Motueka te gaan en het after hours nr te bellen dat daar uithangt. Als dat niet lukt dan zal hij me helpen in Richmond.

Dus zorgen voor later en ik ga een dagje sea kayakken. Met z'n allen eerst in de water taxi, kajaks achterop, naar een pittoresk strand. Van daaruit peddelen we langs de rotsen, soms er onderdoor, door het reservaat. Ik zit in de kajak met de gids en kan dus heel vragen stellen (beroeps afwijking ;-) ).

Echt zalig dagje met veel zeehonden, vogels, zalige stranden en lagoons. Picknicken aan een goudgeel strand en vooral de gids het harde peddel werk laten doen, wat wil ne mens nog meer.

Water taxi with kayaks

Water taxi with kayaks

Sea kayaking in Abel Tasman marine reserve

Sea kayaking in Abel Tasman marine reserve

Beautiful beaches

Beautiful beaches

Kayaking through rocky holes, very cool !

Kayaking through rocky holes, very cool !

De hele dag heb ik niet aan mijn band gedacht maar als we terug zijn, besluit ik om zo snel mogelijk naar Motueka te rijden en neem afscheid van de gids en de anderen.

In Motueka wordt ik al verwacht, de man uit Richmond heeft hem verwittigd. In nog geen 15 minuten heb ik een andere band. Er was een grote scheur in mijn band. En van daaruit rij ik door naar het schattige Havelock. Eind goed, al goed of toch niet helemaal .... Die avond check ik mijn mail en ik heb een mail van apex om me te vertellen dat ik een boete heb voor te snel rijden op 22 december :-(

Ik besluit dan maar om voor de zoveelste keer green lipped mussels te eten waarvoor Havelock de beste plek is, slechts 15 dollar ! Ik vind ze heerlijk. De volgende dag wandel ik door het vogelreservaat aan de haven en om 12:30u neembik een watertaxi door de Pelorus sound. Slechts 4 anderen aan boord en allemaal NZ ere. We varen helemaal naar Forsyth is land om daar een paar schilders op te pikken.

Havelock bird sanctuary

Havelock bird sanctuary

Heron

Heron

Charming Havelock

Charming Havelock

Onderweg stoppen we aan zo'n gigantische mosselkwekerij en krijgen we geweldige uitleg van de kapitein. Het is voorzien om tss 16 a 16:30u terug te zijn in Havelock, genoeg tijd om mijn ferry te halen van 19u. Want het is maar een uur rijden.

Pelorus sound scenery

Pelorus sound scenery

Pelorus sound

Pelorus sound

Forsyth island boatramp

Forsyth island boatramp

The absolutely delicious green lipped mussels

The absolutely delicious green lipped mussels

Echter de avonturen lijken zich op te stapelen de laatste dagen, ik kijk op mijn klok en het is al 17u als we nog in de sounds zijn. Ik vraag de kapitein om zijn interessante uitleg te stoppen want ik moet mijn ferry halen, hij kijkt me bezorgd aan. Om 17:35u arriveren we in de haven, ik spurt naar mijn auto en race naar Picton. Laatste checkin is om 17:45u dus dat haal ik niet maar vorige keer was ik op tijd en heeft het toch nog even geduurd dus ik ga er vanuit als ik er ten laatste om 18:30u ben dat het nog OK is. Ik arriveer uiteindelijk om 18:20u aan de checkin en kan direct de ferry inrijden. Ik ben nog geen 5 min op het dek of ik voel de boot al bewegen. Blijkt dat het vertrek niet om 19u is maar om 18:45u, ik heb zeer veel geluk gehad. Later als ik mijn auto terug oppik blijkt mijn auto ook effectief de laatste te zijn.

Wellington by sunset

Wellington by sunset

Wel ik ben terug op het noordereiland geraakt en dat is het belangrijkste en die avonturen zijn leuke verhalen, niet?

Ik ben al meer dan een week hier en ben ondertussen in Paihia, helemaal boven Auckland. Voor mijn laatste avonturen in dit sublieme land is het dus nog een paar dagen wachten. Op 7 februari vertrek ik richting Hawaii waar ik op 6 februari aankom, geweldig toch die tijdzones !

Posted by gdaniels 19:50 Archived in New Zealand Tagged nz

Table of contents

Comments

Ziet er weer prachtig uit allemaal!
Geniet nog van de laatste weken en tot binnenkort!
Liselot x

by Liselot

Hoi Griet, pech om al die regen op je trekking, maar ja, na regen komt zonneschijn. Zo te lezen heb je toch alles goed doorstaan! Op naar je volgende belevenissen en maak er de laatste tijd maar het allerbeste van. Groetjes, Mama

by Maria Meynkens

Wat een avontuur!
Geniet van je laatste weken.
Mieke x

by Mieke

Dag Griet, wij zijn absoluut van dezelfde mening wat NZ betreft ! Er eens terugkeren staat ook op ons verlanglijstje ! Je Midford Sound trekking was wel echt een avontuur, de weergoden waren je niet gunstig gezind.
Gelukkig ben je nu al terug droog en kan je weer volop genieten van je laatste dagen ginder.
Groetjes,
Lieven en Els

by Lieven en Els

Amaai seg Griet! Ik denk dat wij onze reisplannen gaan veranderen. ... Wat een prachtige foto's! Wij genieten hier mee. Geniet nog van de komende tijd!

by stijn

Super!

by Inge

Het is aftellen geblazen, je gaat deze levenservaring nog missen als ik je topmomenten zo lees. Geniet nog van de wereldwonderen ginder en miss toch nog eens een kiekje van een koe zonder staart versieren :-)...

by claudia

Hello Griet,

Magnifique !!!! Pas de mots pour décrire les photos... Je suis jalouse !!! Je pense que je vais épargner pour pouvoir visiter ce pays...le plus rapidement possible. En tout cas, profite et on se voit à ton retour.

Bizzz

Cheng

by Cheng

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint