A Travellerspoint blog

Nieuw Zeeland ... Wat een topper zeg !!

Ik heb al veel landen gezien maar dit land, Nieuw Zeeland, stijgt echt ver boven alles uit.

Ze hebben hier werkelijk alles van bergen tot heuvels tot gouden stranden. Alle seizoenen op een paar uur tijd van volle bak zon in de ochtend tot regen en hagel een paar uur later. Het maakt het land zo super interessant om in te reizen en ik zou hier absoluut de rest van mijn leven kunnen wonen. Ik ben er helemaal aan verkocht !

Ik heb mijn rondreis op het zuidereiland ondertussen al een paar dagen geleden afgerond en besef dat mijn tijd in dit geweldig land begint te korten.

Ik probeer de blog op tijd te updaten maar dat blijkt niet echt goed te lukken door mijn drukke programma hier.

De laatste blog heb ik gepost net voordat ik de Milford trekking ging doen. De mensen van AG zullen het zich misschien nog herinneren dat ik op een maandagochtend wat in paniek was omdat op een paar uren alle tickets al verkocht waren tot 16 januari 2015. Ik heb toen alsnog een ticket kunnen bemachtigen voor 17 januari. Dit was een wandeling die hoog op mijn lijstje stond.

De trek is vier dagen maar de eerste dag is maar 5 km dus te verwaarlozen en ik vertrek dan ook pas met de late bus richting Te Anau Downs. Van daaruit is het een 20 min met de boot naar het startpunt. Op de boot vooral Japanners die de trekking met een gids doen en niet in hutten maar lodges verblijven. Je kan de trek maar in 1 richting doen en kamperen is verboden dus je moet in de hutten verblijven waar slechts plaats is voor ongeveer 40 personen.

The Anau dows boatramp

The Anau dows boatramp

I am ready !

I am ready !

Die ochtend ben ik nog snel een regenbroek gaan halen want er wordt veel regen verwacht de volgende dagen. En ja onderweg daar naartoe met de boot zien we de donkere wolken al hangen en we varen er recht op af. Bij aankomst moet ik dus al mijn regenbroek uithalen.

Op de boot ontmoet ik zo'n unieke Japanse die de trek ook zonder gids doet en de volgende dagen wandelen we meestal samen.

Als we aankomen in de eerste hut zijn de meesten al daar want zij zijn in de ochtend al vertrokken, het is een gezellige bende en ik ontmoet al snel een paar toffe Amerikanen en Australiërs. We krijgen van ranger Ross te horen dat er momenteel 1 meter water verderop op de track staat, de track wordt gesloten en het is afwachten hoe het morgenochtend erbij ligt. Er wordt zelfs gesproken om ons per helikopter over de overstroomde gebieden te vliegen!

Die nacht slaap ik boven in een stapelbed en tegenover mij ligt een zeer hard snurkende Israëliër tot grote hilariteit van vele mensen in de hut die alle soorten geluiden proberen te maken om hem te doen stoppen maar niks helpt. De volgende dagen slaapt hij altijd in het keukenblok met zijn matras! Israëliërs zijn trouwens zeer goede wandelaars blijkt weer en ook al gemerkt in Nepal.

Om 6:30u worden we gewekt door de ranger met de boodschap zo snel mogelijk te vertrekken. Het heeft die nacht niet veel geregend en water niveaus zijn sterk gezakt. Nog geen uur later zijn Rea en ik gepakt en gezakt vertrokken. Het eerste half uur is er lichte regen maar niks erg en daarna begint het harder te regenen. Als we ongeveer halfweg aankomen aan een shelter zijn we al doornat zelfs met regenjas en regenbroek! Overal zien we watervallen, het water stroomt gewoon van de bergen naar beneden.

Very green

Very green

Very colorfull

Very colorfull

Robin

Robin

Ongeveer 5,5 u na vertrek komen we aan in de hut waar iedereen zijn natte kleding en schoenen rond de kachel probeert te drogen. De track wordt weer gesloten tot nader order van ranger Tom. Blijkbaar zou het morgenochtend droger zijn en vanaf de middag terug regen maar we mogen de volgende dag niet vertrekken totdat de ranger een go geeft.

Die nacht regent en onweert het hard en als het dondert dan voel je het beven. S' morgens is het nog altijd hard aan het regenen en we krijgen de boodschap van de ranger dat het zo de hele dag zal zijn. Het maakt dus niet uit wanneer we vertrekken. Die dag staat het zwaarste stuk op het programma, 2 uur klimmen over de Mackinnon pass en dan 1000 meter terug dalen.

Omdat ik een snellere wandelaar ben dan Rea vertrekt ze voor mij. Samen met de Amerikanen en een Nz'er komen we als eersten aan in de shelter op de top van de Mackinnon pass. Zichtbaarheid zo goed als niks en rond het vriespunt. De shelter is heel basic, geen verwarming maar gas om een warme choco te maken. Die ochtend heb ik mijn thermisch ondergoed aangetrokken (nog gekocht in Kathmandu) en dat blijkt een zeer goede keuze van mij. In de shelter trek ik mijn mehrino/possum muts en handschoenen aan. Het helpt allemaal niet veel want ik ben tot op mijn huid nat en dat geldt voor iedereen die de hut binnen komt. Een Zwitserse is er echt slecht aan toe, ze bibbert over haar heel lijf en ik moet helpen om haar natte shirt uit te trekken zodat ze iets droog kan aantrekken. De NZ er heeft whiskey en giet dat in haar thee.

Trees slided down

Trees slided down

Another sunny day at Milford

Another sunny day at Milford

Toilet with a view

Toilet with a view

The cute Tomtit

The cute Tomtit

Maybe I need stronger contacts ??

Maybe I need stronger contacts ??

Ik besluit na een half uur en na het eten van mijn boterhammen en een stuk chocolade om te vertrekken want ik heb het kouder door het stilzitten en moet bewegen om het terug warm te krijgen. Mijn vingers zijn volledig wit en gevoelloos. Alleen de Amerikanen zijn nog voor mij vertrokken maar die haal ik na een tijdje in omdat ik zeer snel naar beneden wandel om het warmer te krijgen. En het helpt want mijn vingers worden terug normaal en ik heb het terug warmer ook al ben ik kletsnat. Ik kan terug genieten van de wandeling en onderweg zie ik een paar zeer sterke watervallen die waarschijnlijk normaliter veel zwakker zijn maar nu veel regen te verwerken krijgen.

De laatste kilometers moet ik dikwijls door het water wandelen omdat er geen omweg mogelijk is. Spijtig voor diegenen die tot dan toe nog redelijk droge voeten hadden, mij inclusief! Maar op dat laatste stukje zie ik een blauwe eend die echt zeer zeldzaam zijn, met uitsterven bedreigd. Echt super kortbij. De ranger weet me later te vertellen dat het een vrouwtje is dat waarschijnlijk een nest heeft afgaande op mijn beschrijving.

Everything is wet even my cameralens

Everything is wet even my cameralens

Even in rain it looks amazing

Even in rain it looks amazing

Right the walking track ... Very rocky

Right the walking track ... Very rocky

Freezing cold, raining and almost zero view, Milford is great !!!

Freezing cold, raining and almost zero view, Milford is great !!!

Milford covered with clouds

Milford covered with clouds

Rafting here would be pretty cool !

Rafting here would be pretty cool !

Water is coming down everywhere

Water is coming down everywhere

I am already soaking wet !!

I am already soaking wet !!

Ik arriveer als eerste in de hut en kan me dus volledig uit -en aankleden naast de kachel. Echt werkelijk alles is kletsnat. Zelfs mijn rugzak met regencover is onderaan tot halfweg doornat. Gelukkig heb ik een super grote plastiek zak in mijn rugzak en alles is dus droog.

Stilletjes aan komen meer en meer mensen compleet nat en verkleumd binnen. Er zijn mensen die geen droge kleding meer hebben en mensen waarvan de inhoud van hun rugzak volledig nat is, zelfs hun slaapzak. Zelfde tafereel als gisteren, alle schoenen en kleding ligt of hangt rond de kachel. Maar al bij al is iedereen, na het aantrekken van iets droog, super goedgezind. Onze ranger Jen blijkt zeer goede humor te hebben en we amuseren ons. Ze weet ons oa te vertellen dat het waarschijnlijk droog gaat blijven morgen en dat we mogen vertrekken wanneer we willen maar wel op tijd voor de boot terug. Er is die dag 120 mm regen gevallen. Die dag zijn er trouwens mensen die pas na 20u binnenkomen !

Die volgende ochtend commotie buiten de hut .... Zon !!!!! Iedereen staat buiten tientallen foto's te nemen van de zonsopgang en duidelijk zichtbare bergen. Mijn camera kan het vocht niet meer aan en de lens vanbinnen is helemaal aangedampt en het duurt meer dan een uur voordat deze terug normaal is waardoor al mijn eerste foto's van de dag in waas gehuld zijn. Ik heb die dag meer foto's genomen dan de vorige 3 dagen samen :-)

Sun, sun, sun !!!

Sun, sun, sun !!!

Het is de hele dag genieten van het weer en het is zelfs zo warm dat we in t-shirt kunnen lopen!

Oh that's how Milford sound looks like

Oh that's how Milford sound looks like

Bridge crushed by a tree

Bridge crushed by a tree

Cool reflections

Cool reflections

How many of these bridges did I walked the past months ?

How many of these bridges did I walked the past months ?

This track is pretty awesome

This track is pretty awesome

Heavenly

Heavenly

Rea en ik komen ruim op tijd aan op Sandfly point die zijn naam eer aan doet ;-) Daar worden we getrakteerd op het beste uitzicht van de hele track, echt geweldige finale !

Yes we made it !!!!

Yes we made it !!!!

Sandfly point view, the grand finally

Sandfly point view, the grand finally

De boot pikt ons op en we varen nog een tijdje door de prachtige Milford sound. Ook de busrit terug naar Te Anau van 2,5 u is echt adembenemend mooi. Sommige mensen kunnen nog nauwelijks op hun benen staan na die 4 dagen wandelen en waggelen wat, de buschauffeur noemt het de Milford shuffle.

Hundreds of pictures on one day

Hundreds of pictures on one day

Milford sound, with impressive fall

Milford sound, with impressive fall

Kortom het was een zeer memorabele Milford trekking waar ik van genoten heb maar heb toch het gevoel dat ik veel uitzichten gemist heb door het slechte weer. Conclusie: ik zal dus moeten terugkomen om dit over te doen !

De volgende dagen is het schitterend zomerweer met temperaturen tot 30 graden, onvoorstelbaar, net de vier verkeerde dagen eruit gepikt!

Van Te Anau doe ik een zeer lange rit langs de westkust naar Punakaiki. Onderweg stop ik enkel kort in Arrowtown en in een zalmkwekerij.

Punakaiki is gekend voor zijn kalkstenen rotsen en rotsen in de vorm van gestapelde pannenkoeken. Het heeft een zeer mooi kustlijn en ik doe er een wandeling langs een rivier en ga naar de pannekoekrotsen kijken.

Punakaiki river walk

Punakaiki river walk

Limestone rocks

Limestone rocks

Pancake rocks at Punakaiki

Pancake rocks at Punakaiki

Van daaruit weer een lange rit naar Abel Tasman waar ik beland op Old McDonald's farm camping in Marahau. Het is een zeer klein dorpje met de beste hamburgertent in verre omstreken, the fat Tui, echt heerlijk !

Golden beach at  Kaiteriteri

Golden beach at Kaiteriteri

Golden bay street art

Golden bay street art

De volgende dag ga ik de goldcoast bezoeken, eerst een korte wandeling naar Te Waikoropupu springs, daarna de lastigere wandeling naar Knuckle hill en om 16u een tour geboekt naar de grootste zandbank in NZ Farewell spit.

Very clear water

Very clear water

The Waikoropupu springs

The Waikoropupu springs

Om de Knuckle hill wandeling te doen moet ik een heel eindje over gravelweg rijden waar ik absoluut geen enkele andere auto tegenkom. Ik denk dat de wandeling 1,5 u return is en start om 12:30u. Na 40 minuten wandelen, neem ik de beschrijving en het blijkt 1,5 u enkel te zijn en ik moet zeker nog een 0,5u tot 1u rijden tot aan vertrek tour naar Farewell spit die start om 16u. Omdat ik de tracks meestal sneller doe, ga ik verder en sta uiteindelijk om 13:40u op de top. Ik wandel in snelle pas terug en ben blij als ik om 14:45u terug bij de auto beland.

Top of knuckle hill

Top of knuckle hill

Below in the middle the gravel road to knuckle hill

Below in the middle the gravel road to knuckle hill

Splendid view from knuckle hill on Whanganui inlet

Splendid view from knuckle hill on Whanganui inlet

Knuckle hill track

Knuckle hill track

Maar ... van ver zie ik het al, platte band. Geen paniek denk ik, dit heb ik al eerder gedaan en als ik het snel doe dan haal ik de tour nog. Ik moet wel mijn heel koffer uitladen om aan de reserveband te geraken. Ik heb een band, een moersleutel maar waar is die krik in godsnaam! Ik zoek de hele auto af, zelfs onder de motorkap, niks !

Daar sta je dan, in the middel of nowhere met een platte band en geen GSM bereik! Plan A draaide dus op niks uit, ik besluit om plan B te activeren. Ik wandel terug naar de hoofd gravelweg want ik ben een zijweg ingeslagen. Onderweg besef ik dat ik daar potentieel zeer lang kan wachten en plan C zal dus zijn om helemaal te voet terug te wandelen naar de verharde weg wat waarschijnlijk een paar uur in beslag zal nemen. Die tour kan ik ondertussen wel op mijn buik schrijven!

Maar ik heb geluk want na nog geen 5 min wachten op de hoofd gravelweg komt er een NZ koppel voorbij dat me helpt. Hun krik is echter voor hun busje en te hoog voor mijn auto. We moeten dus eerst een gat in de grond graven met de moersleutel! Maar een uur later heb ik een reservebanden op mijn auto en de NZers volgen mij totdat we van de gravelweg zijn. Dit was een echt kiwi avontuur!

Omdat het al laat is wanneer ik terug op de camping beland besluit ik om de volgende dag te bellen voor mijn band. De volgende dag heb ik een dagje sea kayakking geboekt. Ik bel die ochtend naar het banden centrale nummer waar ze me vertellen dat het zaterdag is en dat ik moet wachten tot maandag. Echter ik moet zondag de boot naar het noordereiland halen en het is te ver om nog met die reserveband te rijden. De man adviseert me om na de kajak naar Motueka te gaan en het after hours nr te bellen dat daar uithangt. Als dat niet lukt dan zal hij me helpen in Richmond.

Dus zorgen voor later en ik ga een dagje sea kayakken. Met z'n allen eerst in de water taxi, kajaks achterop, naar een pittoresk strand. Van daaruit peddelen we langs de rotsen, soms er onderdoor, door het reservaat. Ik zit in de kajak met de gids en kan dus heel vragen stellen (beroeps afwijking ;-) ).

Echt zalig dagje met veel zeehonden, vogels, zalige stranden en lagoons. Picknicken aan een goudgeel strand en vooral de gids het harde peddel werk laten doen, wat wil ne mens nog meer.

Water taxi with kayaks

Water taxi with kayaks

Sea kayaking in Abel Tasman marine reserve

Sea kayaking in Abel Tasman marine reserve

Beautiful beaches

Beautiful beaches

Kayaking through rocky holes, very cool !

Kayaking through rocky holes, very cool !

De hele dag heb ik niet aan mijn band gedacht maar als we terug zijn, besluit ik om zo snel mogelijk naar Motueka te rijden en neem afscheid van de gids en de anderen.

In Motueka wordt ik al verwacht, de man uit Richmond heeft hem verwittigd. In nog geen 15 minuten heb ik een andere band. Er was een grote scheur in mijn band. En van daaruit rij ik door naar het schattige Havelock. Eind goed, al goed of toch niet helemaal .... Die avond check ik mijn mail en ik heb een mail van apex om me te vertellen dat ik een boete heb voor te snel rijden op 22 december :-(

Ik besluit dan maar om voor de zoveelste keer green lipped mussels te eten waarvoor Havelock de beste plek is, slechts 15 dollar ! Ik vind ze heerlijk. De volgende dag wandel ik door het vogelreservaat aan de haven en om 12:30u neembik een watertaxi door de Pelorus sound. Slechts 4 anderen aan boord en allemaal NZ ere. We varen helemaal naar Forsyth is land om daar een paar schilders op te pikken.

Havelock bird sanctuary

Havelock bird sanctuary

Heron

Heron

Charming Havelock

Charming Havelock

Onderweg stoppen we aan zo'n gigantische mosselkwekerij en krijgen we geweldige uitleg van de kapitein. Het is voorzien om tss 16 a 16:30u terug te zijn in Havelock, genoeg tijd om mijn ferry te halen van 19u. Want het is maar een uur rijden.

Pelorus sound scenery

Pelorus sound scenery

Pelorus sound

Pelorus sound

Forsyth island boatramp

Forsyth island boatramp

The absolutely delicious green lipped mussels

The absolutely delicious green lipped mussels

Echter de avonturen lijken zich op te stapelen de laatste dagen, ik kijk op mijn klok en het is al 17u als we nog in de sounds zijn. Ik vraag de kapitein om zijn interessante uitleg te stoppen want ik moet mijn ferry halen, hij kijkt me bezorgd aan. Om 17:35u arriveren we in de haven, ik spurt naar mijn auto en race naar Picton. Laatste checkin is om 17:45u dus dat haal ik niet maar vorige keer was ik op tijd en heeft het toch nog even geduurd dus ik ga er vanuit als ik er ten laatste om 18:30u ben dat het nog OK is. Ik arriveer uiteindelijk om 18:20u aan de checkin en kan direct de ferry inrijden. Ik ben nog geen 5 min op het dek of ik voel de boot al bewegen. Blijkt dat het vertrek niet om 19u is maar om 18:45u, ik heb zeer veel geluk gehad. Later als ik mijn auto terug oppik blijkt mijn auto ook effectief de laatste te zijn.

Wellington by sunset

Wellington by sunset

Wel ik ben terug op het noordereiland geraakt en dat is het belangrijkste en die avonturen zijn leuke verhalen, niet?

Ik ben al meer dan een week hier en ben ondertussen in Paihia, helemaal boven Auckland. Voor mijn laatste avonturen in dit sublieme land is het dus nog een paar dagen wachten. Op 7 februari vertrek ik richting Hawaii waar ik op 6 februari aankom, geweldig toch die tijdzones !

Posted by gdaniels 19:50 Archived in New Zealand Tagged nz Comments (8)

Nieuw Zeeland: Mind Blowing !!

Mind blowing is de beste NZ uitdrukking die mijn ervaringen hier beschrijven. Zo veel fantastische ervaringen dat je er bijna zot van wordt!

Soms zit ik gewoon ergens te genieten van mijn omgeving en moet ik even in mijn ogen wrijven of op mijn wang tikken om te beseffen dat ik daar werkelijk ben. Een Nieuw Zeelander moet een zeer gelukkig mens zijn!

Na mijn mooie avonturen in Mount Aspiring waar ik de laatste keer geëindigd ben, ben ik weer landinwaarts gegaan richting Mount Cook. Ik slinger weer door de adembenemende landschappen om als climax te eindigen aan een helblauw meer met op de achtergrond Mount Cook.

Mount Cook

Mount Cook

Mount Cook is met zijn 3.754 meter de hoogste berg in NZ en ligt in de 450 meter lange Southern alps. Peanuts vergeleken met wat ik in Nepal gezien heb maar het blijft fantastisch !

Breathtaking road to Mount Cook national park

Breathtaking road to Mount Cook national park

Na veel zwoegen en zweten, heb ik mijn tent opgezet op een camping met zicht op de bergen. De grond is hier vol met stenen!

Scenic camping

Scenic camping

Ik doe er een wandeling naar een gletsjer meer doorheen een vallei en over 3 hangbruggen.

Mountaineer memorial

Mountaineer memorial

Walkway to glacier lake

Walkway to glacier lake

Glacier lake

Glacier lake

De volgende dag doe ik een zware wandeling die steil naar boven gaat via bijna 2.000 trappen. Ik heb ze niet geteld maar het waren er HEEL veel! Prachtige uitzichten over de Hooker vallei en een Kea papegaai die me gezelschap kwam houden.

Hard work !!!

Hard work !!!

Left camping, right cook village

Left camping, right cook village

Kea, mountain parrot

Kea, mountain parrot

View from Sealy tarns

View from Sealy tarns

Yes it was hard !

Yes it was hard !

Het vele en vooral steile wandelen begint op mijn knieën te wegen dus ik moet wat minder doen de volgende dagen. Gelukkig is het plan sowieso om terug naar de oostkust te gaan waar het vlakker is dan in het ruige westen.

Op mijn weg van Mount Cook stop ik bij Lake Tekapo waar het zeer druk is dus ik besluit om door te rijden naar de kust en beland in het zeer gezellige Oamaru.

Very blue Tekapo lake

Very blue Tekapo lake

Historical centre of Oamaru

Historical centre of Oamaru

Dit is pinguïn hemel !! In de late namiddag ga ik naar een uitkijktoren voor de yellow eyed pinguïns en ik zie er in totaal 3 van het water het strand oversteken richting de struiken waar hun nest is. Maar ze zijn wel ver weg en heb mijn zoom van mijn camera nodig om iets te zien.

Yellow eyed pinguin beach

Yellow eyed pinguin beach

Later die avond ga ik naar een blue pinguïn centrum waar ze broedplaatsen voorzien voor hun. Ik kan in hun nest kijken en daarna ervaren hoe ze thuiskomen van een dagje vissen op zee. Echt geweldig om die kleine wezentjes, 30 cm en kleinste ter wereld, uit de zee en op de heuvel te zien waggelen. Ze komen met tientallen tegelijkertijd. Geen foto's toegelaten helaas. We kunnen ze echt van op 3 meter ofzo zien !

Later als ik met de auto wil vertrekken, zijn er veel mensen op straat omdat er 2 pinguïn groepjes daar zitten. Ze waggelen gewoon de straat over!

Blue penguin's crossing the road

Blue penguin's crossing the road

Op mijn weg van Oamaru naar Dunedin stop ik nog even bij de fotogenieke Moeraki boulders, ontstaan door erosie en enkel zichtbaar bij laagtij.

Moeraki Boulders

Moeraki Boulders

They can weigh several tons and up to 3 diametres

They can weigh several tons and up to 3 diametres

In Dunedin ga ik onmiddellijk naar mijn camping op het Otago pininsula om daarna het albatros centrum te bezoeken. Waar er verschillende vogels rondvliegen en ook zeehonden op de rotsen zitten. In het centrum geeft een gids uitleg over deze immense vogel met een spanwijdte tot 3 meter. We bezoeken de enige broedplaats ter wereld op het vaste land. Ze broeden altijd op verlaten eilanden ver van de mens.

Taiaroa Head

Taiaroa Head

Breeding albatross

Breeding albatross

Wandering albatross

Wandering albatross

Red billed sea gull with baby

Red billed sea gull with baby

Van daaruit rechtstreeks naar pinguïn palace waar je de yelowed eyed pinguïn van kortbij zou kunnen zien. Ik zie in hun receptie foto's vwaarbij de pinguïns echt op ooghoogte en vlak naast je staan. Ik denk "dat zal wel!", want die pinguïns zijn heel schuw. Eerst met een bus naar de andere kant van het eiland, het is volledig privé domein. We wandelen in een tunnel en lap daar staat er eentje gewoon vlak voor ons neus, onvoorstelbaar! Omdat we lager zitten en door spleten kijken hebben de pinguïns geen schrik en we moeten natuurlijk stil zijn. Echt geweldig om deze dieren van zo kortbij te kunnen observeren.

Dancing pinguin

Dancing pinguin

Nice close up!

Nice close up!

Young pinguin

Young pinguin

Pinguin garding it's nest

Pinguin garding it's nest

En ik heb weer geluk want door vertraging van de volgende groep mogen we een half uur langer blijven waardoor we ook nog zeehonden, blauwe pinguïns en pinguïns het strand zien oversteken. Genieten !!!

De volgende dag wil ik wandelen maar het regent dus ik rij met de auto hoger om een goed uitzicht te hebben en rij daarna naar Dunedin en wandel daar nog wat rond.

Otago peninsula by sunset

Otago peninsula by sunset

Otago peninsula scenery

Otago peninsula scenery

Dunedin trainstation

Dunedin trainstation

De groene en heuvelachtige Catlins zijn mijn volgende bestemming. Het is weer een heel ander soort landschap met heel veel baaien en ook veel zeehonden, zeeleeuwen en pinguïns.

Ik bezoek er Nugget point met zijn vuurtoren en op roaring bay mag ik weer genieten van de yelowed eyed pinguïns. Ik dacht dat die zeldzaam waren !!

Nugget point

Nugget point

Nugget point view

Nugget point view

Royal spoonbill

Royal spoonbill

Roaring bay

Roaring bay

Roaring bay local

Roaring bay local

Van daar rij ik naar Cannibal bay waar ik over het strand wandel over de duinen naar Surat bay. Ik zie er mijn eerste zeeleeuwen zowel een mannetje als een vrouwtje. Ik moet bekennen dat ik dacht dat het vrouwtje een zeehond was maar dat is me later uitgelegd wat nu juist het verschil is. Zweden die ik daar ontmoet en later nog een paar keren wijzen mij erop dat ze soms gewoon in de duinen liggen en dat ik dus moet opletten.

Surat bay

Surat bay

Male sea lion

Male sea lion

Female sea lion sunbathing

Female sea lion sunbathing

Cannibal bay

Cannibal bay

Als ik in New Haven incheck, wordt ik door de eigenaar onmiddellijk naar het strand geleid waar nog een zeeleeuw ligt. Ik doe later een wandeling op het strand en heb er bijna een encounter met een zeeleeuw, hij komt uit het water en begint te grommen dus ik maak me snel uit te voeten. Stel je voor in het nieuws " Belgische toeriste aangevallen door zeeleeuw" !

Very angry sea lion

Very angry sea lion

Ik doe vooral korte wandelingen in the catlins om mijn knieën genoeg rust te geven, hier een overzicht:

Trail to Jack's blowhole

Trail to Jack's blowhole

Jack's blowhole

Jack's blowhole

Purakaunui Falls

Purakaunui Falls

Hilly green of the Catlins

Hilly green of the Catlins

Beach at Papatowai

Beach at Papatowai

From inside Cathedral caves

From inside Cathedral caves

Cathedral caves

Cathedral caves

McLean falls

McLean falls

Uiteindelijk beland ik in Curio bay waar er weer pinguïns te spotten te zien, ik krijg er echt niet genoeg van. De camping is basic maar ligt echt naast het strand van de pinguïns.

Waves at Curio bay

Waves at Curio bay

She wants to be a superstar

She wants to be a superstar

Curio bay

Curio bay

Even more sheep in the Catlins

Even more sheep in the Catlins

Ik wou nog een dagje langer blijven maar regen zorgt ervoor dat ik besluit richting het westen terug te gaan via de southern scenic route. Heel veel regen en wind onderweg dus ik geniet vooral vanuit de auto.

View at Monkey island

View at Monkey island

Where next ?

Where next ?

En stilletjes aan komen we in de buurt van mijn al ZEER lang geboekte wandeling "Milford sound".

Ik stop op een camping aan Lake Manapouri de toegangspoort naar Doubtfull sound. En het weer is hier compleet het tegenovergestelde van the catlins. Zo warm dat ik een duik in het meer neem dat zoals steeds hier echt koud is maar het doet deugt. Die nacht is er een aardbeving van 5.5 dat ongeveer 5 keer per jaar van die sterkte voorkomt want er zijn hier constant bevingen maar de meesten voelen die niet. Ik slaap er gewoon doorheen in mijn tent, geen vuiltje aan de lucht, maar de mensen in de caravans hebben het wel goed gevoeld!

Lake Manapouri

Lake Manapouri

Doubtfull sound een zoveelste hoogtepunt hier in NZ. Niet zo bereikbaar want je moet met de boot over Lake Manapouri, daarna met de bus over Wilmot pass om dan te belanden in de baai van deep cove en daar op de boot om door de sound te cruisen. Dit zit allemaal verpakt in een vrij dure cruisetrip maar het was het absoluut waard! De weg om Wilmot pass te doorkruisen ligt er omwille van de controversiële hydro power station. Het zou een van de duurste wegen in NZ zijn en deels betaald door mensen die de cruise doen.

Doubtful sound view from Wilmot pass

Doubtful sound view from Wilmot pass

Onbeschrijfelijk hoe mooi het daar is, enkel 2 inwoners nl het koppel dat een hostel uitbaat. De reden is dat er gemiddeld 5 meter regen valt per jaar, geen typo het is echt meter! Naast bomen, planten, vogels zijn er ook hier dolfijnen.

Oh la la !

Oh la la !

Doubtful sound dolphins

Doubtful sound dolphins

Oooooh

Oooooh

Shadowland

Shadowland

En zeehonden

Mother and baby seal

Mother and baby seal

Door het mooie weer besluit de kapitein om uit de sound te varen en zo een rondje te maken terug in de sound. En wat een geweldig idee was dat zeg. Er duikt een groep van 6 orca's op, killer whales dat eigenlijk een soort van dolfijnen zijn maar ze eten onder andere zeeleeuwen.

Killer orca

Killer orca

Can be up to 9 metres!

Can be up to 9 metres!

Magnificent animal

Magnificent animal

View of sound from sea

View of sound from sea

Onze gids werd zot want blijkbaar is dit vrij uitzonderlijk om ze te zien. En daar bovenop ook nog twee albatrossen waarvan eentje de Royal albatros, de grootste ter wereld!

Royal albatross

Royal albatross

Daarna is het weer genieten van de doubtfull sound:

Excellent!

Excellent!

Hobbits where are you ????

Hobbits where are you ????

Middle earth !

Middle earth !

Take this !

Take this !

Echt fantastisch was die cruise en het maakt me alleen nog maar meer enthousiaster voor Milford sound.

Na de cruise zweef ik in dromen naar Te Anau waar ik in een motel verblijf. Om de beentjes bezig te houden doe ik daar een stukje van de Kepler track. Ik doe dat stuk van de track weer veel sneller dan aangegeven en moet als gevolg 2 uur wachten op de bus terug. Gelukkig vind ik twee Denen die me willen meenemen en uiteindelijk zijn er nog twee Belgen die meerijden. De eerste Belgen die ik tegenkom in NZ, van Tienen!.

The Anau lake

The Anau lake

Sightseeing helicopter

Sightseeing helicopter

Lots of mosses and ferns

Lots of mosses and ferns

Takahe (was presumed extinct for 50 years!)

Takahe (was presumed extinct for 50 years!)

Lake The Anau at sunset

Lake The Anau at sunset

Vandaag ben ik een rugzak gaan huren voor mijn 4 daagse Milford trekking. Mijn dagrugzak is te klein en mijn andere te groot. Ik hoop dat mijn rug dit aankan. Ik heb sinds mijn vertrek uit België niks last gehad van mijn rug wat ikzelf zeer wonderbaarlijk vind. Ik had pillen mee maar nog niet gebruikt. Al die beweging is duidelijk zeer goed voor mijn gezondheid!

Ze voorspellen echter veel regen de volgende dagen dus het zal een natte trek worden. Ik trek me op aan het feit dat de sounds dan blijkbaar op z'n mooist zijn ;-) Al mijn spullen zullen in een grote plastieken zak in mijn rugzak gaan dus regen kom maar op !!!

Vele groetjes uit het nu zeer zonnige en warme Te Anau.

Posted by gdaniels 21:42 Archived in New Zealand Tagged nz Comments (6)

Nieuw Zeeland: werkelijk fantastisch !!

Het is gewoon onbeschrijflijk hoe mooi dit land is, ik kan jullie nog honderd duizend foto's tonen maar dit moet je gewoon zelf komen ervaren.

Ik geniet hier gewoon elke dag, neen elke minuut van deze prachtige natuur.  Daar bovenop zijn de mensen gewoon zalig, gisteren nog met een NZ koppel een wijntje zitten drinken bij de tent al kijkend naar de zonsondergang en de bergen.

Heel veel foto's dus en geloof mij de selectie maken is bijna onmogelijk.

Ik ben de laatste keer geëindigd met de ferry naar het zuiderland. Ongeveer het laatste uur vaar je door het smalle kanaal van de Marlborough sounds. Schitterende uitzichten heb je bovenop de boot op de sounds.

Marlborough sounds

Marlborough sounds

Marlborough sounds from ferry

Marlborough sounds from ferry

Het is kerstdag en ik besluit om nog een nachtje in een b&b te verblijven in Picton. Wederom super warme mensen en 's avonds eet ik gezellig met hun.

De volgende dag ga ik naar de isite (toeristenburo) omdat ik wil mountainbiken of wandelen op Queen Charlotte track in de sounds. Mountainbiken lijkt enkel mogelijk voor ervaren mensen blijkbaar dus dat is niet zo'n goed idee dus uiteindelijk besluit ik om de eerste 2 dagen van de track te wandelen. Onmogelijk om de volledige track te doen wegens tijdsgebrek.

Great NZ humor

Great NZ humor

De boot van 10 u is vol en ik kan pas om 13:00u vertrekken. De kleine boot hotst en totst over het water en het duurt een 1,5u eer we arriveren op schip cove.

Boat ramp in Ship Cove

Boat ramp in Ship Cove

Ik ben een beetje ongerust want de eerste dag zou 5,5u wandelen zijn dus ik besluit om niet te treuzelen. Echter na 2 u lig ik blijkbaar al een uur voor op schema en uiteindelijk doe ik het in 4 u. De uitzichten zijn wederom fantastisch.

Great !

Great !

Love it !

Love it !

Awesome !

Awesome !

Op het track zijn er heel veel possum vallen wat een ware pest is in NZ en ze doen er hier alles aan om ze te elimineren. Ze maken er ook mutsen, sjalen, ...van, echt super zacht. Ik ga dat nog kopen want ik zal het nodig hebben in België!

Possum caught in trap

Possum caught in trap

Ik verblijf in een Lodge met uitzicht op de zee maar die blijkt toch wat te koud te zijn om te zwemmen. Ik eet een seafoodshowder wat een soort vissoep is met knoflook brood. Oh wat heerlijk! De volgende dag haast ik me niet want ik heb de boot om 15u terug en ze geven 5u vandaag als wandel tijd dus onderweg doe ik een praatje met NZers en uiteindelijk kom ik nog om 13:30u aan. De boot uiteindelijk pas om 16u.

Almost ....

Almost ....

Weka

Weka

Am I dreaming ?

Am I dreaming ?

Nepal zit duidelijk nog goed in mijn benen want van de wandel tijden hier aangegeven moet ik ongeveer 1/3 aftrekken om mijn wandel tijd te bekomen.

En dan natuurlijk hoe kan het ook anders wijn proeven in Blenheim. Samen met een aantal andere toeristen heb ik een tour gedaan door het wijngebied. In totaal 4 wijnhuizen bezocht waar we telkens 5 wijnen (rood, wit, rose) en schuimwijn hebben geproefd. Het werd gezelliger en gezelliger na elke halte!

The grapes

The grapes

Tasting

Tasting

Maar eerlijk toegeven dit kon toch niet tippen aan mijn onwaarschijnlijke belevenissen in Kaikoura. Het begint al met de weg daar naartoe die echt prachtig is en dan beland je in een baai vol met zeehonden, echt overal waar je kijkt.

Way to kaikoura

Way to kaikoura

Red billed gull

Red billed gull

Seal

Seal

Woolly seal

Woolly seal

Seal colony

Seal colony

Ik slaap er op een camping buiten de stad wat ik meestal doe

Sunset at camping site

Sunset at camping site

en doe er een wandeling rond het schiereiland en weer wordt ik overdonderd door de prachtige natuur. Echt werkelijk overal waar je komt in NZ kijk je je ogen uit. Het is bijna niet te geloven dat dit allemaal kan zo relatief kort bij elkaar.

Coastal view

Coastal view

No words

No words

Am I already in Hawai ?

Am I already in Hawai ?

So beautiful

So beautiful

De volgende dag ga ik naar het whalewatch centrum maar er is heel veel mist die dag en ik vrees het ergste. En ja alle  boekingen van die ochtend worden geannuleerd maar ik kan gelukkig overboeken naar de volgende dag.

Where is the sea ?

Where is the sea ?

Namiddag ga ik met dolfijnen zwemmen maar de mist is nog steeds heel fel dus ik vrees ook het ergste voor dat maar gelukkig gaat dat wel door! En jongens is me dat een belevenis ! Echt waar als je ooit de kans krijgt om dat te doen .... DOEN !!!!!

Aangekleed in wetsuit en snorkel want het zijn natuurlijk wilde dolfijnen in open zee dus koud. In totaal mogen we tot 4 keer in het water duiken want dolfijnen verplaatsen zich snel dus de boot verplaatst zich ook als ze weer weg zijn. Iedereen is werkelijk extatisch na de eerste duik. Ze zijn echt met heel veel en zwemmen boven, onder en naast je en komen echt kortbij. We mogen de dieren natuurlijk niet aanraken wat ik een paar Chinezen wel zie doen. En plots ook nog een albatros voor mijn neus aan het dobberen op het water en dit is werkelijk een imposante vogel met een gigantische bek.

Jumping dolphins

Jumping dolphins

They are very sociable

They are very sociable

Bij de laatste duik moet ik mij echt een weg banen door de dolfijnen om terug bij de boot te geraken dit is toch bijna niet te vatten!

Wel ik geniet er nog steeds van gewoon om dit neer te schrijven

Spijtig genoeg was het voor een paar mensen na 2 duiken al afgelopen want meer en meer mensen begonnen zeeziek te worden. Tegen dat we terug aan wal waren was bijna iedereen zeeziek behalve de crew, ik en nog 3 anderen.

Als ik terug in mijn auto kom, mis ik iets maar het duurt even voor ik door heb dat mijn achteruitkijkspiegel verdwenen is. Die blijkt gewoon van de vooruit gevallen te zijn! Na een telefoontje met Apex laat ik die later repareren in Christchurch.

Oeps !

Oeps !

'S avonds eet ik natuurlijk vis, heerlijke mosselen, een beetje groter dan die van bij ons.

Delicious green lipped mussels

Delicious green lipped mussels

En dan de walvissen, wel eentje althans maar dat was meer dan genoeg om een idee te krijgen van de reusachtigheid van dat dier. Wederom gaan we met een boot op open zee en wederom veel zeeziek, maar dat was net als gisteren aangegeven omdat de zee ruw is op dat moment. Ik heb er gelukkig weer geen last van. De boot racet echt over het water als er een walvis aan de oppervlakte wordt geseind. Met momenten lijkt het of de boot in een diepe put valt om dan keihard op het wateroppervlakte neer te komen. Ik vond het geweldig maar anderen wat minder.

Een walvis komt regelmatig voor zuurstof aan de oppervlakte en duikt dan weer weg om te eten. Zo'n duik duurt 45 tot 60 minuten dus als die duikt is je kans verkeken. We hebben vrij snel een eerste walvis die echt minuten aan de oppervlakte blijft waarvan je slechts een fractie kan zien. En dan plots duikt die weg wat echt zeer snel gaat. Ik heb nog net een foto van zijn staart kunnen maken!

Top of Sperm whale

Top of Sperm whale

Sperm whale tale

Sperm whale tale

We racen nog 2 keer naar een andere maar telkens arriveren we te laat en is die weggedoken. Daarna zien we nog een paar zeehonden en heel veel dolfijnen.

Dusky dolphins

Dusky dolphins

Swimming seal

Swimming seal

Ik verlaat het memorabele Kaikoura en doe een lange rit naar Christchurch, de stad die tot twee keer toe door een zware aardbeving is getroffen. In eerste instantie merk ik er niets van maar als ik de volgende dag verder in de stad ga dan zie je overal beschadigde gebouwen die gestut worden of gebouwen waarvan de ramen en deuren zijn dichtgetimmerd. Er zijn echt heel veel verlaten gebouwen. Daarnaast zie je ook heel veel moderne nieuwbouw voor de wederopbouw. Ze zijn echt overal aan het werk in de stad.

Remnants of building

Remnants of building

Shops closed with woorden pannels

Shops closed with woorden pannels

Lots of buildings need support

Lots of buildings need support

Tijdens de stadswandeling bezoek ik re- start dat een shopping wijk is waar de winkels allemaal in containers zitten, de kartonnen kerk en de half verwoeste kathedraal.

Re-start shopping area

Re-start shopping area

Lots of artwork on buildings

Lots of artwork on buildings

Cathedral destroyed

Cathedral destroyed

Memory of 2011 earthquake victims, empty white chairs

Memory of 2011 earthquake victims, empty white chairs

Maar ik neem ook de gondola tot bovenop Mount Cavendish 945m en doe daar een zeer mooie wandeling rond de rand van de krater met uitzicht over Christchurch, het Banks schiereiland en de oceaan.

Crater rim

Crater rim

Lyttleton harbour

Lyttleton harbour

Very blue lakes

Very blue lakes

Daarna doe ik de oversteek naar het westen van het zuidereiland via Arthurs pass. Het eerste deel is vrij vlak door een niemandsland maar dan beland je in de bergen en is het slingeren door de bochten. Wederom adembenemend!

Arthurs pass highway

Arthurs pass highway

Ik stop in het dorpje Arthurs pass voor info over wandelingen en doe de Temple basin trek die vrij steil naar boven gaat met sublieme uitzichten over de bergen.

Arthurs pass national park trek

Arthurs pass national park trek

No hangover today !

No hangover today !

Finally the top!

Finally the top!

Bridge with a view

Bridge with a view

In Hotikita ontmoet ik op de camping aan het Kaniere meer een paar gezellige Amerikanen en het wordt wederom een gezellige avond. 'S morgens stap ik uit mijn tent en het uitzicht is zo mooi dat ik hier wel een paar dagen zou kunnen blijven.

Kaniere lake

Kaniere lake

Maar ja de glaciers wachten op mij nl. Franz Josef en Fox. Tussen Hokitika en Wanaka is er werkelijk nauwelijks bewoonde oppervlakte. De dorpjes die er zijn zijn echt vrij klein en ik vermoed vrij verlaten buiten het toeristenseizoen.

De bedoeling was om een helikopter vlucht te doen hier maar ik was nogal verbaast over het immense aantal vluchten dat hier gaat. Het is een af en aan vliegen en de glaciers worden elk jaar al kleiner door de opwarming van de aarde. Dus ik heb besloten om het niet te doen.

Wandelen dan maar nl. de korte wandelingen naar de kop van de glaciers maar je kan er niet zo kort bijkomen hoor!

Franz Josef glacier

Franz Josef glacier

Franz Josef glacier is very dangerous ;-)

Franz Josef glacier is very dangerous ;-)

Walking in valley to Fox glacier

Walking in valley to Fox glacier

Close to Fox glacier

Close to Fox glacier

En in Franz Josef doe ik de Alex Knob dagtrek (1000m steigen) en wat een uitzicht op de top!!!

Way to many ...

Way to many ...

They ruined my photo

They ruined my photo

Franz Jozef from Alex knob

Franz Jozef from Alex knob

View from Alex knob

View from Alex knob

Uiteindelijk beland ik in het verlaten Haast waar ik mijn tent opzet op een camping die vorig jaar in januari nog compleet overstroomt is. Naast mij een NZ koppel die mij een wijntje aanbieden en ik babbel nog tot laat met hen.

Sunset Haast

Sunset Haast

Die nacht regent het en ik heb dan ook weinig zin om 's morgens uit mijn tent te komen want het is koud en regenachtig wat geleden is van de eerste vier dagen dat ik in NZ ben. Maar he, ik moet niets dus ik blijf gewoon liggen. Daarna probeer ik bij de toeristinfo te achterhalen waar een ATM is, nergens blijkbaar pas in Wanaka zo wat 145 km verder. Ja zo gaat dat hier, idem als tanken wat je ook goed moet plannen.

Vervolgens rij ik naar Jackson bay om te gaan wandelen maar onderweg begint het te regenen, ik blijf nog even in mijn auto zitten maar besluit dan om verder naar Wanaka te rijden. Onderweg plots een pinguïn langs de weg ... hoe zot is dat zeg! Hij loopt gewoon te waggelen langs de weg en loopt dan pardoes de straat over de bosjes in. Ik rij vervolgens een stuk rustiger verder uit schrik dat ik zo'n pinguïn zou doodrijden, stel je voor!

Oh hello little buddy

Oh hello little buddy

See you later !

See you later !

De weg via de Haast pass naar Wanaka is wederom schitterend, zo erg zelfs dat ik mij niet kan bedwingen om te stoppen en een wandeling te doen. Echt overal zijn er in NZ wandelingen, ik zou niet liever dan ze allemaal willen doen. Er zou blijkbaar ook een super lange wandeling zijn van het noorden tot het zuiden van NZ.

Walk scenery in Haast pass

Walk scenery in Haast pass

En daarna wordt het nog "erger", het Wanaka -en Hawea meer, echt helblauw omgeven door bergen die erin weerkaatsen. Elke dag denk je, mooier dan dit kan niet en de volgende dag is het weer van dat. Dit is gewoon een droomland ... ik denk dat als er al een hemel bestaat dan zou die er zo mogen uitzien! Het is hier trouwens super warm weer vergeleken met Haast, 27 graden.

Hawea lake

Hawea lake

Hier kan je super veel wandelingen doen dus ik moet hier absoluut 2 nachten blijven. Ik zet mijn tent op mijn uitzicht op de bergen. De volgende dag rij ik naar het Mount aspiring nationaal park. Het grootste deel van de weg is gravel en ik rij met een grote stofwolk achter mij. De koeien en schapen lopen hier gewoon over en naast de weg. De weg loopt door een vallei met rondom allemaal bergen. Dit is gewoon magnifiek. Met momenten denk ik dat ik straks met een platte band ofzo zit want de stenen kletteren tegen de auto en dan moet ik ook nog een paar keer door een stroom water rijden. Ik moet weer denken aan mijn rit op de Coromandel.

Ik doe er de Rob Roy valley walk naar de gelijknamige glaciers. In totaal is het 300 m klimmen om dan terecht te komen in een vallei met een geweldig uitzicht op de glacier met indrukwekkende watervallen. Soms gedonder als er ijs afbreekt van de gletsjer.

Rob Roy valley trek

Rob Roy valley trek

Mount Aspiring national park

Mount Aspiring national park

Rob Roy glacier

Rob Roy glacier

Daarna doe ik nog een korte wandeling naar Diamond Lake en lookout over Wanaka meer. Ik laat de foto's voor zich spreken.

Diamond lake

Diamond lake

Reaching lookout point

Reaching lookout point

Awesome !

Awesome !

Dit land heeft gewoon alles waarvan ik hou !!

Ik heb slechts 1 negatief puntje gevonden ... Zandvliegjes. Kleine vliegjes die steken als een mug maar ze zijn met veel meer!!! Ze zitten in je tent, auto, ... Ik heb er enkel nog maar last van gehad in het westen van het zuidereiland.

Ik heb vandaag een rustdag ingebouwd want van al die wandelingen, meestal sterk stijgen, begon ik last te krijgen van vermoeide knieën en kuiten. Daarom dus eindelijk tijd voor deze blog. Het is super druk geweest de afgelopen dagen want je kan hier zoveel wandelingen doen en ik geniet er op en top van!

Het is vandaag pinguin- dag, over een uur arriveren ze aan de kust dus nog rap iets eten en dan weer genieten van de zovele mooie dieren hier !

Oh ja ik loop nog steeds achter met mijn verslag want zit ondertussen al terug aan de oostkust van het zuidereiland.

Posted by gdaniels 19:00 Archived in New Zealand Tagged nz Comments (6)

(Entries 4 - 6 of 26) « Page 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 »